Aanmelden | Contact
Zoeken

Dordrecht: brieven van Moritz Lobstein (1875-1945) (apotheker (proviser) te Oosterbeek) aan kunstschilder Reinier Willem Kennedy (1881-1960)


Bron: Regionaal Archief Dordrecht
Toegang: 195 kunstschilder Reinier Willem Kennedy
Inventarisnummer: 84 (brieven van Moritz Lobstein (1875-1945) aan kunstschilder Reinier Willem Kennedy)

(transcriptie: E. van Dooremalen)


  • (envelop; ontvangen 30 Nov. 1934; M. Lobstein, Badhuisweg 20, Oosterbeek (Arnhem))

    Den Heer R. Kennedy
    Stichting Vrederust
    Paviljoen II
    Bergen op Zoom


    M. Lobstein apotheker
    Oosterbeek

    Oosterbeek 18-11-'34

    Beste vriend!
    Gisteren werd ik opgebeld door
    iemand dien wij niet kennen de
    naam heb ik niet goed verstaan
    die heeft U ons maar eens op
    als gij ons eens schrijft.
    Hij zou vandaag U onze groeten
    overbrengen wat wel gebeurd zal
    zijn. Wij wonen hier nu al
    ruim tien jaar en in den
    Oosterbeek nog steeds mooi en
    genieten in de omstreken
    Zoo nu en dan horen wij nog
    wel eens wat van Dordrecht wat
    is dat toch een mooie stad met
    zijn prachtige rivier gezichten
    en zijn oude gevels; ik hoor dat

    er steeds bij gebouwd wordt en voords
    de kant van Dubbeldam uit; ik
    denk dat ik daar buiten den weg
    niet meer weten kon; ik ben er
    nog maar in enkel maal geweest
    nadat wij er vertrokken zijn.
    Wij hebben het beide erg druk
    mijn man met de apotheek zijn
    studies en zijn lessen; hij komt
    steeds tijd te kort ik met
    mijn maatschappelijk werk als
    je daar in komt krijgt ge steeds
    meer werk; Oosterbeek is nog
    al uitgebreid en ik fiets
    niet meer dus moet alles beloopen
    en dus steeds hoog laag, dat
    valt niet mee; hoewel ik het
    en prettig werk vind en het
    graag die, je leert zoo heel
    wat menschen kennen

    En nu wel mijn man nog wat een
    U schrijven hij is net van zijn lesgeven
    thuis gekomen. Houdt U zich
    maar goed. Vriendelijke groeten
    van H.A. Lobstein-v.d. Bovenkamp

    Waarde vriend Kennedy!
    Het was voor ons een groote verrassing te hooren
    dat het je goed gaat. Sinds ...ing(?) dat hebben we
    elkaar uit het oog verloren, veel is er gebeurd zedert
    dien tijd en met de kunst gaat het thans zeer slecht.
    We leven nog steeds in alle kalmte verder in
    Oosterbeek. In Arnhem heb ik een werkkring als
    apotheker; de kiek van dat gebouw gaat hierbij. Op een
    andere kiek zie je mij te middens van 2 assistenten en
    op een derde kiek zie je mijn vrouw en mij in gezelschap
    v van haar broer en diens vrouw. Eindelijk stuur ik nog
    een kiekje dat een jaar of vier geleden in Katwijk op den
    boulevard is gemaakt. De Heer Mension woont thans
    geensioneerd ergens in Arnhem ik zal probeeren zijn
    adres te vinden.

    Mat hartelijke groeten
    inmiddels M. Lobstein

    (M. Lobstein, Badhuisweg 20 Oosterbeek, Provisor Apotheek (Brandsma) Apeldoornscheweg, Arnhem


  • (M. Lobstein, apotheker met twee assistentes, ca 1934)

    (M. Lobstein, apotheker met vrouw, haar broer en schoonzuster, ca 1934)

    (M. Lobstein in Katwijk aan de Boulevard, ca 1930)

    (apotheek van M. Lobstein ite Arnhem, ca 1934)

  • (brief/envelop; ontvangen 28 Dec. 1934 (vrijdagmiddag)

    Den Heer R. Kennedy
    Vrederust
    Paviljoen II
    Bergen op Zoom


    Lobstein Oosterbeek

    Oostebeek Kerstavond, 25 Dec. 1934

    Waarde vriend Kennedy,
    We hebben uw brief van 2 dezer met belangstelling
    gelezen en de zeer uitvoerige beschrijving der
    gebeurtenis met aandacht gevolgd. Onze
    conclusie is dat er slechts één manier is om ontsla-
    gen te worden van de knellende banden die u hinderen
    En deze manier kan alleen hierin bestaan, dat ge uw
    eigen lotsbedeeling als een klein onderdeel leert zie
    van de zee van ellende, die de levenden op deze

    kleine planeet teistert. Wanneer je dan er in
    geslaagd zult zijn je eigen geval te rangeeren is
    het groote menschenlot, zul je bij de uitvoering van
    eigen werk en in de gesprekken je eigen geval minder
    op den voorgrond leeren plaatsen en er voorloopig geheel
    over zwijgen. Zoodra uw omgeving merkt, dat verbitte-
    ring plaats maakt voor waardering van al de groote
    dingen in dit leven, zullen ze je ongetwijfeld wel andere
    oogen leven bezien en je rijp oordeelen voor de vrijheid

    Niemand onzes is het gegeven, bij een incident
    langer dan gewenscht is stil te staan. Er zijn
    tallooze menschen geweest die midden in hun geluk plotseling
    neergeplogt zijn in de zwartste ellende; sommigen
    werden galeislaven, anderen met schande en armoede
    overladen. Ons lot is bijzaak, hoofdzaak is, wie
    we zijn en hoe we blijven. Volg onze raad en
    kracht objectief te worden, alsof je als toeschouwer
    naast je eigen lot stond. Dat is de beste Kerstgroet
    die we je kunnen zenden. Velen onzes werken als

    paarden en nochtans sterven ze als naamloozen. Tot
    nog toe had het werk je naam begunstigd; kracht
    thans weer te leeren tot de produktiviteit van
    weleer. Moge het nieuwe jaar 1935 dezen
    wensch vervullen.

    Hartelijke groten van Lobstein & vrouw


  • (brief/envelop; ontvangen 28 Julij 1936, afgen. 27 Julij, 3 postzegels van 6 cents)

    Den Wel Ed. Heer R. Kennedy
    Kunstschilder
    Bergen op Zoom
    Vrederust Pav. II


    M. Lobstein, Oosterbeek

    Oosterbeek, 27 Juli '36

    Waarde vriend Kennedy,
    Ik heb nog al lang gewacht met het beantwoorden van je
    laatsten brief, die zooals gewoonlijk goed gedocumenteerd is
    Het is heel lastig voor mij om in te gaan op de daarin opgeworpen
    kwesties en dat is één van de redenen waarom ik gewacht heb.
    Een andere kwestie is van huishoudelijken aard. Ik zou je namelijk
    wel eens van tijd tot tijd een kleinigheid willen sturen - als
    versnapering - maar ik weet niet hoe dat met jullie administratie
    geregeld wordt. Leifst zou iok een klein geldbedrag sturen
    Zou je daarover eens wet de administratie willen praten en mij
    daarover inlichten? Ik ben in april in Dordt geweest waar

    ik in den Kusntkring een lezing hield. Ik zag er allerlei
    van ouds bekende gezichten: Cas van Son, Dr. Romijn, Dr. Cahen
    Teije de Jong, Kapellhoff, Kloos, Adamse
    enz. Bij die gelegenheid
    heb ik ook een werk van je gezien: pompoenbladeren en ranken
    in een bleekgroenen toon, strak en ferm geteekend, met goede
    planverdeeling. Is dit werk van den jongensten tijd? Het gaat
    ons beiden zeer goed, hoewel we natuurlijk gebukt gaan onder den
    druk van dezen zorgelijken tijd. We hopen dat het werk dat je
    thans op touw gezet hebt, succes en wardering mogt vinden
    en we houden ons aanbevolen voor mededeelingen

    Hartelijke groeten van
    Lobstein en vrouw


  • (brief; ontvangen 20 Aug. 1936 postcheque groot 3 gulden; geantw. 20 Aug.)

    M. Lobstein, Oosterbeek

    Den Heer R.W. Kennedy
    Kunstschilder
    Stichting Vrederust
    Paviljoen II
    Bergen Op Zoom
    (Adres van wn Br. Kleinjan te Amsterdam, Pedalogisch-Instituut Vossiusstraat 56))


    Oosterbeek 19 Aug. '36

    Waarde vriend Kennedy
    Je zult je nog wel herinneren dat we indertijd Hongaarsche
    pleegkinderen gedurende een half jaar bij ons thuis hebben
    gehad. Over een dag of tien gaan we die kinderen die inmiddels
    al moeders geworden zijn, eens opzoeken. Van onze reis zullen
    we nog wel eens een kaart sturen. De toestand die je
    ons schetst heeft onze volle aandacht en deernis. Het is
    echter moeilijk om uit den put te komen als niet ook van binnen
    uit
    zekere krachten toegang tot ons gemoed krijgen. Tot
    zoolang ik zul je geduld moeten hebben. Ik stuur hierbij de
    beloofd cheque die je op het postkantoor kunt omwisselen
    Hartel. groeten, van Lobstein


  • (brief; ontvangen 5 Febr. 1937 vrijdagmorgen met postcheque groot 2,50 gulden)

    M. Lobstein, Oosterbeek

    Den Heer R.W. Kennedy
    Kunstschilder
    Stichting Vrederust
    Paviljoen II
    Bergen Op Zoom


    Oosterbeek, 2 Februari

    Dank voor je uitvoerig schrijven van voor 14 dagen.
    Tengvolge van de influenza heb ik het in mijn apotheek zeer
    druk, zoodat ik moet volstaan met deze kleine correspon-
    dentie, waaraan ik bijgaande cheque à f 2,50 toevoeg
    waarvoor je wel het een of ander gewenscht artikel zult
    willen aanschaffen - het is waar dat onze medededelingen
    over de Hongaarsche reis niet gegeven zijn; dit is en
    onderwerp dat ik graag eens zou willen utispinnen. We hebben
    onze voormalige pleegdochter in den kring harer familieleden

    weergezien; het was een ontroerende ontmoeting. Boedapest
    is niet zoo mooi als men beweert; wel heeft de stad een schitterende
    ligging, maar de bouwwijze is er niet zoo imposant en de bevolking
    is er arm. Prachtig daarentegen is Wenen met zijn 18e eeuwsche
    monumenten uit de dagen van Maria Theresia. Doch Praag
    met zijn middeleeuwsche karakter spant de kroon; hier is alles
    levende herinnering. Onze tocht per autobus ging 2 keer door
    Zuid-Duitschland en Midden Duitschland; ook dit gebied
    is zeer interessant. Cas van Son te Dordt is dezer dagen
    70 jaar geworden; hij is een krasse grijsaard.

    Hartelijke groeten van
    Lobstein en vrouw


  • (envelop; ontvangen 7 Dec. 1937, met postcheque, groot f 2,50, afgez. 5 Dec. 1937)
    Den WelEd. Heer R.W. Kennedy
    Paviljoen II
    Vrederust
    Bergen op Zoom


    Afz: M. Lobstein, Oosterbeek

    Oosterbeek, 5 December 1937

    Waarde vriend Kennedy,
    Ongemerkt is door onze drukke dagen heen de winter
    wederom aangebroken met zijn gelukkig lange avonden
    dioe tijd geven voor studie en nadenken. Ik denk thans
    weer aan je laatste schrijven dat ik nog niet beantwoordde
    vandaar dat ik er nu toe kom de correspondentie te
    hervatten. Ik kreeg uit je brief den indruk dat de
    langste periode van je verblijf in Vrederust achter den
    rug is. Nog eenigen tijd van zelfbeheersching en
    geduld zal er nodig zijn, voor men je geschikt zal achten
    om wederom in de samenleving te treden als medewerker
    en medeburger. Ik heb wel eens gedacht hoe het zou
    moeten gaan als het zoover gekomen mocht zijn. Tegenover
    het geluk van je vrijheid zou dan de strijd komen voor het
    dagelijksch brood - geen kleinigheid in dezen tijd nu
    tienduizende volwaardige werkkrachten tevergeefs
    uitzien naar werk en brood. Met de schilderkunst is het
    niets gedaan op 't oogenblik; de schilderijen blijken onver
    koopbaar; het publiek gaat alleen in op den aankoop van
    prulletjes van f 5-f 10. Het is beschamend hoeveel artisten
    er tegenwoordig leuren aan huisdeuren met hun werk; ze
    komen bij mij in de apotheek en ik kan toch ook niet alles kopen
    wat men voor een prikje aanbiedt. Laatst had ik nog een

    schilder uit Hilversum de heer Stutterheim, wiens
    zuster indertijd getrouwd was met den commissaris van politie
    in Dordrecht. Hij had het er maar opgewaagd van
    Hilversum naar Arnhem te komen met stukjes die indertijd
    op tentoonstellingen geexposeerd waren. Het is zeer verdienste
    lijk werk, maar niet meer nieuwen stijl, zoodat het publiek
    er niet meer op in wil gaan. Om hem aan reisgeld te helpen
    heb ik een dier stukjes gekocht, maar ik schaam me nog voor
    het lage bedrag dat ik hem bood. Nu hangt het te pronken
    in onze huiskamer te midden van andere schilderijen.
    Deze vriend heeft behalve zijn kunst ook nog een vrouw en een dochter; hoe die aan de kost komen weet ik niet.
    In Dordt is het ook niets meer gedaan. "Pictura" houdt
    nog van tijd tot tijd exposities, maar ik geloof niet dat er
    veel verkocht wordt. De architecten der nieuwe
    zakelijkheid verbieden schilderijen aan de wand;
    die wand moet een effen belicht vlak zijn met licht
    spelingen maar zonder picturale of romantische afleidingen.
    Zoo spant alles tegen de schilderkunst samen die een
    tijdperk van verval tegemoet gaat.
    Wij hebben dit jaar in een reisgezelschap een goed
    koope maar mooie reis naar Italië gemaakt. We zagen
    Turijn, Pisa, Rome, Napels, Capri, Herculanum en
    Pompjeje en de Vesuvius-krater. De reis had veel bezwaren
    vanwege het gezelschap, maar daar stond tegenover dat de

    Kosten gering waren. Rome vooral was de reis dubbel
    waard we zagen de oude monumenten, de prachtige kerken
    van Sa. Maria Maggiore, Sa. Maria in Cosmedin,
    Sa. Jan van Lateraan, Sa. Maria Dell'Angeli, S. Pietes in Vincoli, Sa. Paolo
    fuori le Muri, het Forum, de Romenische ruines en de
    catacomben In de buurt van Rome, in Tivoli, bezochten wij
    de villa d'Este met haar wonderbaarlijke waterwerken.
    De sfeer van dit land in onbeschrijfelijk, de menschen echter
    zijn arm en ondergaan den druk van het fascisme. Wij
    werden als Hollanders buitengwoon vriendelijk ontvan-
    gen als we aan de stations maar zeiden "Comitiva
    olandese" dan lieten de portiers ons door zonder
    naar onze kaartjes te vragen. De heele reis heen en terug -
    ongeveer 2000 km - 2e klasse, kostte slechts f 12 per man !
    Mijn vrouw was zeer opgetogen over al wat ze te zien kreeg;
    alleen kon zij minder goed tegen de oliespijsen en de spaghetti
    jammer genoeg hebben we Florence niet meer kunnen bezoeken
    Wij wijn nog wel een morgen in Pisa geweest en bezochten opnieuw
    het Battisteris, de kathedraal en den scheeven toren, alles
    wonderwerker van marmer.
    Ik moet nu eindigen en wensch je inmiddels
    een genoeglijke Kersttijd. Voor bijgaande cheque
    wil je misschien wel eenigte versnaperingen kopen.

    Hartelijke groeten
    van Lobstein en vrouw


  • (envelop; ontvangen 14 Dec. 1938 (Woensdag) inhoudende een post-cheque fl. 2,50)

    Den Wel. Ed. Heer R.W. Kennedy
    Kunstschilder
    "Vrederust" Paviljoen II
    Bergen op Zoom


    M. Lobstein, Oosterbeek

    Oosterbeek, 11 December '38
    M. Lobstein
    Waarde vriend Kennedy,
    Ik heb al zoo dikwijls het plan gehad je te schrijven
    maar telkens heb ik het weer uitgesteld om redenen die je
    wel zult begrijpen. Ik zie namelijk geen kans op al de vragen
    die je stelt een bevredigende oplossing te vinden en dan is
    het moeilijk de correspondentie voort te zetten. Maar de
    Kersttijd nadert en ik zou het mijzelf tot een verwijt maken
    als ik je ook deze plechtige dagen zonder eenig bericht liet.
    Ik veroorloof mij een kleine cheque fl. 2,50 in te sluiten, die je uit
    oude vriendschap wel zult willen accepteren terwille van
    dagelijksche behoeften. De bedoeling zul je wel begrijpen en
    voor lief nemen. Ik zou het hierbij kunnen laten; ik bedoel dat
    ik zou kunnen volstaan met de mededeeling dat het ons beiden
    zeer goed gaat ondanks de spanning dezer tijden en dat weder
    beste verwachting uitspreken voor je gezondheid. Ik wil je echter
    niet verbergen dat we in dit najaar een reis naar Italie hebben
    gemaakt die mij voorkomt als een kruistocht en die mij een
    soort levensvervulling heeft gegeven. We zijn met een reiswagen
    uit Zwitserland afgereisd, dwars over de Alpenpassen naar

    St. Moritz en Pontrersina langs de indrukwekkende
    gletschers der Berninagroep. Onze eerste stad in Italie was
    Tirono, midden in het bergland. Vandaar trok onze groep (we
    waren met 18 Hollanders) naar Madonna di Campligio en
    verder naar Riva aan het Gardameer, een stad met ...schelijken
    gloed en suubtropischen plantengroei. Vandaar naar Gerdine
    naar verona de stad van Romeo en Julia. Het is een prachtstad met
    allerlei stijlen vanwege haar hoogen ouderdom. Men vindt er
    tal van Romeinsche oudheden, Romaansche kerken, veel Gothische bouw-
    werken en prachtige Renaissancepaleizen. Vandaar naar Bologna
    de oude universiteitsstad met tal van herinneringen uit den tijd
    tuschen Welfen en Ghibellijnen. Daarna naar Florence waar
    we 3 dagen doorbrachten, verschilende musa o.a. Uffizi
    palazzo Pitti, Barghello werden bezocht evenals de graftombe
    van de Medici met werken van Michel Angelo. Vandaar naar
    San Gimigviano en Siena met zijn prachtige paleizen en kerken
    Daarna naar Auisi en vervolgens naar Perugia de odue stad
    der Etrusken. In Rimini bereikten we de kust der Adriatische
    Zee en trokken verovlgens naar Ravenna, de stad van den
    Gothenboring Theodorik, met prachtige mozaikversieringen
    uit den Byzantischen tijd. Toen naar Pavia met de prachtige

    kerk van den H. Antonius en eindelijk naar Venetië waar
    we die dagen bleven. Vervolgens naar de Dolomieten
    en wel naar Cortina d'Ampezzo en vandaar over de Dolomieten
    straat naar Bozen en Meran. Vandaar over de bergpassen
    naar Davos, Ragaz, Zürich, weer naar Basel. De heele reis
    duurde 17 dagen zoodat het wel een beetje erg vlug ging
    In ons gezelschap was ook de directeur der Tilburgsche academie
    de Heer Bourgonjon, voormalig bestuurdlid van Arti. het
    was een heerlijke reis, we genieten er nog elken dag van.
    En nu ga ik eindigen. We wenschen van harte goede dagen
    in dit donker jaargetij en blijven als steeds

    fas
    Lobstein en vrouw


  • (envelop; ontvangen 19 Aug. 1939; inhoudende een postcheque 5,40 gld (uitgenomen))

    Den Heer R.W. Kennedy
    Stichting "Vrederust" Paviljoen II
    Bergen op Zoom


    M. Lobstein, Oosterbeek

    Oosterbeek 17 Aug.

    Waarde vriend Kennedy,
    In het bezit van het brief van 6 Aug. ga ik thans
    antwoorden en begin met de toezending van bijgaande
    cheque, die je in staat zal stellen je schuld af te
    doen. - We zijn dit jaar niet op reis gegaan, wegens
    de dreigende oorlogscrisis. Alleen zijn mijn vrouw
    en ik naar Barchem geweest, war ik een voordracht
    moest houden bij de Woodbrookers over "Levenstroom
    en levensopbouw". Onder de aanwzige was ook de
    psychiater Dr. Schotman, die vroeger in China is
    geweest en over dat land een paar mooie boeken heeft
    geschreven. Ook was er onze oude vriend Dr. Wijnands
    Franken
    en een journalist Dr. H. Krekel. Een
    buurmeisje van ons is als padvindster met ongeveer
    100 Hollandsche meisjes naar Hongarije gegaan waar
    bij Boedapoest een kamp was ingericht. Zij moesten o.a.
    defileeren voor den staatspresident Horty. Wij hadden
    een pakje meegegeven voor onze vroegeren huisgenooten
    Rozi Repay, die in 1919 na den oorlog met andere half
    verhongerde Hongaarsche kinderen naar Holland is
    gestuurd en toen een half jaar bij ons thuis is geweest.

    Zij is sinds 10 jaar getrouwd met een Hongaar
    die Vitez Asztalos Karolyve heet en die
    woont in Böszörmengi utra 13-15 II etage 6. Hij
    is ingenieur en heeft zicht tijdens den orlog onderscheiden
    zoodat hij nu den titel heeft van Vitez, wat "held"
    beteektn. van tijd tot tijd stuur ik hem Hollandsche
    postzegels want hij is een verzamelaar.
    In ons leven gebeurt anders windig bijzonders. Er
    komen menschen in onzen kring en anderen verdwijnen
    vooral door sterfte. Wij zijn ongemerkt een dagje ouder
    geworden; mijn vrouw heeft twee broers die als over de
    zeventig zijn. Wat is het leven? Een eindje kaars, zegt
    Shakepeare, dat snel opbrandt. Sterren strelen in
    den nacht en wij begrijpen het niet. Ruzie en onvrede
    tusschen menschen en volkeren. Toch houden wij ons allen
    overtuigd dat over en in het leven een mysterie zweeft
    een liefdesgeheim dat wij moeten leeren ontraadselen
    Daarom is het beter niet naar het "waarom" te vragen
    maar dapper door te gaan met de opdrachten van
    elken dag. Moge de kunst ook je eigen leven bezielen.
    Mat hartelijke groeten van ons beiden

    Lobstein
    Hartelijke groeten aan vriend Heuvels!


  • (envelop; ontvangen 19 April 1942; geantwoord 25 april '42)

    Den Wel Ed. Heer R. Kennedy
    kunstschilder
    Santorium Vrederust
    Bergen op Zoom


    Lobstein, Oosterbeek

    (Catalogus van mijn Tentoonstelling gehouden in Pictura te Dordrecht van 22 Mei-2 Juni 1937)

    Oosterbeek 8 April '42
    Waarde vriend Kennedy,
    Zooeven ontving ik je brief 1839 van 6 dezer. Reeds
    sedert langer tijd was het mijn plan je brieven van den
    laatsten tijd te beantwoorden maar eerlijk gezegd zijn
    mijn woorden in de pen blijven steken. Er gebeurt zoo
    veel om ons heen en met ons zelven, dat het moeite kost zich
    in de zorgen van anderen te steken. Toch doe ik dat wel en
    met mijn vrouw en zooveel andere vrienden zijn we zeer
    begaan met je lot. Je zult echter in overweging moeten houden
    dat een gedwongen verblijf in onze levensomstandigheden niet meer
    een zeldzaamheid is, ik zou je namen kunnen noemen van beroemde
    Nederlanders, die thans zulk een gedwongen verblijf moesten aan
    vaarden en al is dat een troost voor je eigen toestand, het
    kan je toch doen zien dat vrijheid een goed is van verganke-
    lijke waarde, dat onder omstandigheden geheel verloren
    kan gaan. Je zult je herinneren dat in 1567 de edelen
    ui t de Nederlanden in optocht naar het paleis van de land-
    voogdes Margaretha
    trokken om een smeekschrift aan te beiden
    waarin werd aangedrongen, op persoonlijke vrijheid, vrijheid van
    godsdienstige overtuiging enz. Bekent is het woord van een
    raadsman van de landvoogdes: Ce ne sont que des queux
    De edelen beschouwen dit schimpwoord als een eer en op de

    door hen opgedragen penningen lieten zij graveeren den koning
    trouw tot aan den bedelnap (jusqua la besace) Het is
    goed aan dien tijd te herinneren, nu soorsgelijke
    demonstarties zich ook thans schijnen te hebben voorgedaan
    Ik beschouw de Duitschers als beste brave menschen, met
    wie men zeer goed kan omgaan - in vredestijd. Maar eens
    moet de vrede weer komen en dan hopen wij weer met hen te
    kunnen omgaan als goede vrienden, die hun als het noodig is
    in 't belang van de vriendschap - evan hooger belang en -
    de waarheid te mogen zeggen. Zoolang echter de gemoederen
    oververhit zijn, doen bij beter te zwijgen er te berusten,
    hopende op betere tijden. En zoo moge het je ook zelf vergaan
    Eens komt de tijd ook van he eigen bevrijding en alle menschen
    zullen elkander dan weer broederlijk gezind zijn.
    Hier on Oosterbeek is sinds eenige jaren als predikant bij
    de Gereformeerde gemeente werkzaam Dr. H. van de Weg
    Hij is een Dordtenaar en de zoon uit de meubelzaak van
    Sterk van de Weg, die naar ik meen in de Wijnstraat
    gevestigd was. Hij heeft als legerpredikant dienst gedaan
    aan de Grebbelinie en heeft daar een van de heftigste
    gevechten van dezer oorlog meegemaakt.
    Wij hopen dat de Cultuurkamer die zoozeer gesteld is op de
    toetreding van nieuwe leden je gebaar zal weten te appreci
    eren en je de middelen zal zenden tot vreedzamen en op
    bouwende schildersarbeid.
    Wij leven hier rustig verder tre midden van vrienden en
    kennissen. Alleen worden wij een dagje ouder, we zijn nog

    wel niet grijs, maar dragen toch de merktekenen van den
    levensavond. Zooals je weet ben ik sinds eenige maanden
    rustend burger; dat beteekend voor ons een heele hap uit den
    schotel, maar aangezien thans iedereen tot zuinigheid wordt
    gedrongen, dragen wij ons lot vrij gemakkelijk.
    Onze pupil Dr. Daan van Kammen, de zoon van wijlen
    Dr. E. van Kammen is thans alweer 1 1/2 jaar getrouwd en
    vader van een fikschen zoon. Hij is gestichts-arts aan het
    sanatorium voor longlijders Zonnegloren in Soest.
    Er is thans weinig meer dat ons aan Dordt bindt. De
    oude vrienden zijn er nog wel maar de meeste Dordtenaren
    zijn ons onbekend. Dr. Oskar Cahen is ontslagen als arts wegens
    zijn Joodsche afstamming, Dr. Romijn is van zijn zware ziekte
    hersteld en Kappelhoff staat nog midden in de praktijk.
    Dordt moet geweldig veranderd zijn. De odue stad is aan 't
    afsterven en bij Chrispijn en aan den Reeweg is een nieuwe stad
    verrezen, helaas niet zoo oi en karakteristiek als de oude.
    En nu ga ik mijn praatje weer eens beeindigen. Schrijf
    nog maar eens van tijd tot tijd dat onderhoudt
    de vriendschap

    Hartelijke groeten inmiddels van
    Lobstein


  • Oosterbeek 6-8-'45

    Beste Heer Kennedy

    Uw kaart heb ik ontvangen en nu
    moet ik U tot mijn groot leedwezen
    melden, het ontstellende bericht, dat
    mijn lieve man 30 Januari overleden
    is. Hij was sedert 18 Mei '43 ondergedoken
    had het best - was gezond. Nu heeft hij 29 Januari j.l. een asthma
    aanval gehad, die hem van mij
    weg nam. U die hem zoo goed
    gekend heeft, kan beseffen wat
    dat voor mij is. Hij is gelukkig in
    vrijheid gestorven, dat heeft hij
    mee kunnen maken, maar helaas
    zo kort. Uit uw schrijven merk
    ik dat Uw gezondheid goed is.
    Houdt U zich maar flink houdt
    U zich maar rustig aan Uw schilderen.

    Hartelijke groeten van
    Uw H.A. Lobstein-van den Bovenkamp
  • Laatst gewijzigd: februari 2020.